مثل درخت در شب باران

من ماهیم تو آب منی

در من حلول کن                      با دستهای زلالی که سرنوشت سهم تو کرده است...

من منتظر، من تنها

                              در پیچ و تاب جذر و مد عشق

                                                                         جا مانده ام هنوز!

                                   من ماهیم تو آب

                                                         در من تمام کن یک عمر التهاب!............

یه روز شعری با این مضمون شنیدم هر چی کردم نتونستم شاعرش رو پیدا کنم یا جایی که اون شعر رو تمام و کمال داشته باشه چون از مفهوم قشنگش خوشم اومده بود و نمی تونستم نداشته باشمش، نشستم و خودم دوباره بر مبنای مفاهیمی که یادم بود یه شعر سرودم معلوم نیست این شعر منه یا یه کی دیگه؟  اینم یه نوع زندگی کردنه با شعر!!!!!